|
Reisverslag Las Vegas
Trip van 09-09-2006 t/m 15-09-2006 gemaakt door Nicolay Berbers |
Las Vegas, 15 september 2006, we gaan naar
huis
Ik word wakker. De harde realiteit. Het is tijd om
Las Vegas te verlaten. We zijn op tijd eruit en doen alles op ons gemak. Een
laatste check of we niets vergeten zijn om in te pakken. Voor de schoonmakers
laten we een tip achter.
We checken uit. Alles wordt gewoon van onze
creditcard afgeschreven. Natuurlijk lever ik de kamersleutels niet in. Die gaan
mee naar Nederland. Het waait nog steeds erg hard. We nemen een taxi naar het
vliegveld Mc Carran. Ik raak in gesprek met de chauffeur over Las Vegas. Hij weet veel
over deze stad. De geschiedenis en wat er nog allemaal gaat gebeuren. Ik wist
bijvoorbeeld niet dat de "casinobazen" onderling hadden afgesproken om vijf jaar
lang geen grote hotels te openen. Eén dag na deze termijn opende het Wynn haar
deuren. Helaas eindigt ons gesprek als we bij de juiste terminal zijn.
Het inchecken gaat ook snel. De koffers moeten we
zelf naar de verzamelplek brengen. Een kleine 50 meter van de balie. Hier worden
ze gecontroleerd. We lopen verder en gaan eerst nog wat eten en drinken. We
pakken iets bij Starbucks. Hierna begeven we ons naar de gate.
Van de gigantische wachtrij worden wij niet vrolijk.
De wachttijd bedraagt 45 minuten. Hoewel de controle streng is kunnen we in één
keer doorlopen. Bij de gate aangekomen kunnen we nog eventjes zitten voordat de
vlucht richting Cincinatty vertrekt. Ik maak nog eventjes de laatste Las
Vegasfoto's.
Niet lang daarna gaan we "boarden" waarna we Las
Vegas verlaten. Snif, snif tot over een paar jaar. We vliegen terug over de
Grand Canyon. Deze keer kunnen we alles zeer goed zien. Het is helder weer en
hierdoor is het uitzicht prachtig. Tegen het eind van de vlucht worden we nog
geëntertaind door de piloot die verschillende leuke grapjes maakt en ook nog gaat
zingen. Iedereen in het vliegtuig moet hierom lachen.
We stappen uit en hebben een uur voordat onze vlucht
naar Amsterdam vertrekt. We pakken nog iets lekkers bij Mc Donalds en begeven
ons naar de gate. We hebben net ons eten op als we mogen inchecken. We zitten in
zone 1, het gedeelte achter de "Eerste klas". We hebben heel veel beenruimte.
Wat een luxe!
We proberen zoveel mogelijk tijdens de terugvlucht te slapen maar
dat lukt niet echt. De laatste paar uur raken we aan de praat met een Amerikaan
die naast mij zit. Hij is gepensioneerd en gaat samen met zijn vrouw en vrienden
via Amsterdam naar Venetië. Hij wil weten wat er allemaal in Amsterdam te doen.
Dat is pech hebben!, heeft hij net de verkeerde Nederlander getroffen. Ik weet meer van Vegas dan van
Amsterdam. Hij blijft maar 1 dag, dus ik adviseer hem een rondvaart te nemen en
een bustour. Natuurlijk mag een bezoekje aan de "Red Light" district niet
ontbreken. Ook vertel ik hem typische Nederlandse dingen die hij uit kan
proberen; haring, paling, poffertjes en drop. Natuurlijk mag een bezoekje aan de
coffeeshop en snackbar niet ontbreken. We stoppen met buurten als we de landing
inzetten. De terugvlucht was ons reuze meegevallen.
We nemen afscheid van de Amerikaan en verlaten het
vliegtuig. Bij het afhalen van de koffers spreken we nog met andere (jongere)
Amerikanen die blijkbaar achter ons zaten. Ze hebben ons verhaal over Amsterdam
aandachtig gevolgd. Ze zijn ook weer wat wijzer geworden over Amsterdam. Volgens mij
gaan zij zeker een coffeeshop bezoeken.
Het is inmiddels 10:00 Nederlandse tijd als we onze
koffers hebben. We gaan op pad naar P3 waar onze auto moet staan. Gelukkig staat
die daar nog. De terugreis kan beginnen. Iets na twaalf uur zijn we in Bladel.
We pakken onze koffers uit en lezen snel de post. Hierna doen we snel wat
boodschappen voordat we naar Baarschot vertrekken met cadeautjes en bloemen. In
Baarschot gaan we onze schat ophalen die we acht dagen hebben gemist.
Ise geniet nog lekker van haar middagdutje als we
aankomen. We buurten flink bij met de ouders van Chantal. Alles is goed gegaan
en ze is heel lief geweest. Ze kan nu zelf fietsen op een driewieler. Om half
drie haalt oma haar uit bed. Nog een beetje slaperig ziet ze ons zitten. Als we
op haar aflopen begint ze te lachen. Hallo schatje, we zijn er weer! Vol
enthousiasme pakt ze haar cadeautjes uit. De kettingen zijn een schot in de
roos. Die vindt ze kei leuk. Hierna wil ze met pappa en mamma spelen. Daar
zeggen pappa en mamma geen nee tegen.
Hallo allemaal!
Ik ben Ise en ik ben heel blij dat mijn pappa en mamma weer veilig terug zijn
uit Las Vegas.
De volgende keer moeten ze mij gewoon meenemen!
Viva Las Vegas
Ise
|
